وقتی رایانه کند می‌شود، خطاهای درایور انباشته می‌شوند یا فقط می‌خواهید با یک دیسک تازه از اول شروع کنید، بهترین راه‌حل نصب تازه از طریق فلش USB است. گزینه‌ی «Reset this PC» اغلب کافی است، اما ممکن است نرم‌افزارهای سازنده و تنظیمات قدیمی را برگرداند؛ در مقابل، نصب تمیز کل دیسک را از نو می‌سازد. در ادامه مراحل را همراه با اشتباه‌های رایج فهرست کرده‌ایم.

فهرست کارهای پیش از شروع

در جریان نصب، همه‌ی محتوای دیسک ممکن است پاک شود. به همین دلیل آمادگی از خود نصب مهم‌تر است.

  • یک فلش USB با حداقل ۸ گیگابایت فضای خالی: هر چیزی که روی آن باشد پاک می‌شود، پس ابتدا از آن نسخه‌ی پشتیبان بگیرید.
  • یک رایانه‌ی دیگر که سالم کار کند: برای آماده‌کردن رسانه‌ی نصب لازم است.
  • پشتیبان فایل‌ها: Documents، Desktop، Pictures، نشانک‌های مرورگر، ذخیره‌ی بازی‌ها و آرشیو ایمیل. آن‌ها را به دیسک خارجی یا فضای ابری منتقل کنید.
  • کلید لایسنس: کلیدی را که خریده‌اید یادداشت کنید و کلید Office و سایر برنامه‌ها را هم بنویسید.
  • درایورها: به‌خصوص درایور شبکه (Wi-Fi یا کابلی). آن را از قبل روی یک فلش USB دیگر ذخیره کنید؛ اگر پس از نصب به اینترنت وصل نشوید، کار بسیار سخت‌تر می‌شود.
  • پیش‌نیازهای سخت‌افزاری: برای Windows 11، مایکروسافت به پردازنده‌ی ۶۴ بیتی سازگار، ۴ گیگابایت حافظه، ۶۴ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی، پشتیبانی از UEFI و Secure Boot و TPM 2.0 نیاز دارد.

می‌توانید با برنامه‌ی PC Health Check مایکروسافت یا از بخش Windows Update در تنظیمات، سازگاری رایانه‌ی خود را بررسی کنید. اگر TPM خاموش باشد، در بیشتر مادربردها می‌توان آن را از BIOS فعال کرد (در Intel با نام PTT و در AMD با نام fTPM نمایش داده می‌شود).

آماده‌کردن فلش USB نصب

رسانه‌ی نصب را فقط از خود سایت مایکروسافت دانلود کنید. تصویرهای «آماده» در سایت‌های ثالث ممکن است تغییر داده شده باشند و بعداً مشکلات امنیتی ایجاد کنند.

  1. در صفحه‌ی دانلود Windows 11 مایکروسافت، بخش «Create Windows 11 Installation Media» را پیدا کنید و ابزار را دانلود کنید.
  2. ابزار را اجرا کنید و گزینه‌های زبان و نسخه را تأیید کنید. معمولاً گزینه‌ی «Use the recommended options for this PC» کافی است.
  3. «USB flash drive» را به‌عنوان رسانه انتخاب کنید و فلش خود را از فهرست برگزینید.
  4. صبر کنید تا دانلود و آماده‌سازی تمام شود. بسته به سرعت اینترنت، این کار ممکن است ۱۵ تا ۴۵ دقیقه طول بکشد.

به‌عنوان جایگزین، می‌توانید فایل ISO را از همان صفحه دانلود کنید و با ابزاری مانند Rufus روی فلش بنویسید. این روش برای کاربرانی که با برخی بررسی‌های سازگاری روی سخت‌افزار قدیمی آشنا هستند انعطاف بیشتری می‌دهد، اما اجرای Windows 11 روی سخت‌افزار پشتیبانی‌نشده برای به‌روزرسانی‌ها و پایداری خطرهایی دارد.

بوت از USB با BIOS یا UEFI

فلش آماده را وصل کنید و رایانه را دوباره راه‌اندازی کنید. هنگام روشن‌شدن، کلید منوی بوت را نگه دارید یا مکرراً بزنید. این کلید بسته به سازنده فرق می‌کند.

سازندهمنوی بوتتنظیمات BIOS/UEFI
ASUSF8 یا EscDel یا F2
MSIF11Del
GigabyteF12Del
DellF12F2
HPF9 یا EscF10
LenovoF12F1 یا F2
AcerF12F2 یا Del

این کلیدها ممکن است بسته به مدل و نسخه‌ی BIOS متفاوت باشند؛ اگر مطمئن نیستید، دفترچه‌ی راهنمای دستگاه را ببینید. در منو، فلش شما به دو شکل دیده می‌شود: یک‌بار با نام خودش و یک‌بار با «UEFI:» در ابتدا. چون Windows 11 از UEFI استفاده می‌کند، گزینه‌ای را انتخاب کنید که با UEFI شروع می‌شود.

مراحل نصب

وقتی صفحه‌ی نصب ظاهر شد، مراحل را به ترتیب دنبال کنید.

  1. زبان، زمان و طرح‌بندی صفحه‌کلید (Q ترکی) را انتخاب کنید.
  2. روی «Install now» کلیک کنید.
  3. در صفحه‌ی لایسنس می‌توانید کلید را وارد کنید، یا «I don't have a product key» را انتخاب کنید تا بعداً فعال کنید. اگر Windows 10 یا 11 قبلاً روی این رایانه فعال بوده باشد، لایسنس دیجیتال به سخت‌افزار متصل است و ممکن است پس از اتصال به اینترنت خودکار شناخته شود.
  4. نسخه (Home یا Pro) را انتخاب کنید. انتخاب شما باید با لایسنستان هم‌خوانی داشته باشد؛ کلید Home، نسخه‌ی Pro را باز نمی‌کند.
  5. گزینه‌ی «Custom: Install Windows only (advanced)» را انتخاب کنید.
  6. در صفحه‌ی دیسک، پارتیشن‌هایی را که Windows قدیمی روی آن‌ها بود یکی‌یکی حذف کنید تا «Unallocated space» بماند، آن را انتخاب کنید و Next را بزنید. Windows پارتیشن‌های سیستمی لازم را خودش می‌سازد.
  7. وقتی کپی‌کردن تمام شد، رایانه چند بار راه‌اندازی مجدد می‌شود. در این مدت لازم نیست فلش را بردارید؛ اگر پس از اولین راه‌اندازی مجدد آن را بردارید، دیگر نمی‌توانید به صفحه‌ی نصب برگردید.

اگر چند دیسک وصل است، به ظرفیت آن‌ها دقت کنید تا دیسک اشتباهی پاک نشود. اگر مطمئن نیستید، دیسک‌های دیگر را فیزیکی جدا کنید و نصب را انجام دهید.

صفحه‌های اولیه‌ی راه‌اندازی و تنظیمات حساب

پس از نصب، صفحه‌های انتخاب منطقه، صفحه‌کلید و شبکه ظاهر می‌شوند. در Windows 11 Home ورود با حساب Microsoft الزامی شده است؛ اگر می‌خواهید با حساب محلی ادامه دهید، این روش‌ها با گذر زمان تغییر می‌کنند. در Pro گزینه‌ی حساب دامنه یا حساب کاری هم وجود دارد. در صفحه‌ی حریم خصوصی، بر اساس سلیقه‌ی خود تنظیمات موقعیت مکانی، داده‌های تشخیصی و شناسه‌ی تبلیغات را خاموش کنید.

اولین کارها پس از نصب

  1. Windows Update: همه‌ی به‌روزرسانی‌ها را از تنظیمات نصب کنید و در صورت نیاز چند بار راه‌اندازی مجدد کنید.
  2. درایورها: درایور کارت گرافیک، چیپ‌ست و صدا را از سایت سازنده دریافت کنید.
  3. فعال‌سازی: وضعیت را از مسیر Settings، System، Activation بررسی کنید. اگر لایسنس ندارید، می‌توانید کلید را از همین‌جا وارد کنید.
  4. امنیت: Windows Security را روشن نگه دارید؛ اگر از آنتی‌ویروس ثالث استفاده می‌کنید، مطمئن شوید با آنتی‌ویروس قبلی تداخل ندارد.
  5. نصب برنامه‌ها: مرورگر، برنامه‌های Office و نرم‌افزار پشتیبان‌گیری. آن‌ها را یکی‌یکی و فقط از سایت‌های رسمی نصب کنید.
  6. بازیابی از پشتیبان: فایل‌های خود را برگردانید و یک نقطه‌ی بازیابی بسازید.

پرسش لایسنس: کدام مناسب است؟

پرسیده‌ترین سؤال در نصب تمیز این است که لایسنس را چطور فعال کنیم. لایسنس خرده‌فروشی (Retail) را می‌توان به رایانه‌ی دیگری منتقل کرد، در حالی که لایسنس OEM معمولاً به رایانه‌ی اول وصل است. اگر به فکر خرید کلید تازه هستید، Windows 10/11 Pro Retail و Windows 10/11 Home Retail برای کسانی که انتقال‌پذیری می‌خواهند گزینه‌های مناسبی هستند. کسانی که برای یک رایانه گزینه‌ی ارزان‌تری می‌خواهند می‌توانند نسخه‌های Windows 10-11 Pro OEM یا Home OEM را ببینند. کسانی که نسخه‌ی Home دارند و امکانات Pro می‌خواهند، ممکن است کلید ارتقای Home به Pro برایشان کافی باشد. همه‌ی آن‌ها در دسته‌ی لایسنس نرم‌افزار فهرست شده‌اند. در LisansX تحویل دیجیتالی است؛ کلید پس از پرداخت در حساب شما قرار می‌گیرد و از مسیر رسمی در تنظیمات وارد می‌شود.

مشکل‌های رایج هنگام نصب

بیشتر نصب‌ها بدون مشکل تمام می‌شوند، اما موارد زیر زیاد پیش می‌آیند و راه‌حل‌های شناخته‌شده‌ای دارند.

هشدار «This PC can't run Windows 11»

این پیام معمولاً وقتی ظاهر می‌شود که TPM 2.0 یا Secure Boot خاموش باشد. نصب را متوقف کنید، وارد تنظیمات UEFI شوید، TPM را فعال کنید (Intel PTT یا AMD fTPM) و Secure Boot را روشن کنید. مطمئن شوید دیسک با پارتیشن‌بندی GPT است و نه MBR؛ دیسک‌های قدیمی MBR اجازه‌ی نصب UEFI نمی‌دهند. پیش از هر تبدیل دقیق، حتماً پشتیبان بگیرید.

دیسک در هنگام نصب دیده نمی‌شود

در برخی لپ‌تاپ‌های جدید برای نمایش دیسک NVMe به درایور کنترلر ذخیره‌سازی نیاز است. درایور مربوط (برای نمونه Intel Rapid Storage) را از سایت سازنده روی یک فلش USB دیگر کپی کنید و با دکمه‌ی «Load driver» در صفحه‌ی نصب آن را نشان دهید. همچنین تغییر حالت ذخیره‌سازی در BIOS ممکن است کمک کند، اما توجه داشته باشید که این کار می‌تواند راه‌اندازی یک نصب موجود را از کار بیندازد.

نصب متوقف می‌شود یا خطا می‌دهد

فلش را به پورت USB دیگری وصل کنید، رسانه‌ی نصب را دوباره بسازید و دستگاه‌های غیرضروری را جدا کنید. اگر کد خطا نمایش داده شد، آن را یادداشت کنید و در صفحه‌ی پشتیبانی مایکروسافت جست‌وجو کنید. خرابی حافظه (RAM) هم می‌تواند باعث توقف شود؛ اگر شک دارید، با ابزار Windows Memory Diagnostic آزمایش کنید.

تنظیمات منطقه‌ای نادرست پس از نصب

اگر منطقه‌ی زمانی یا طرح‌بندی صفحه‌کلید اشتباه است، از مسیر Settings، Time and language ترکیه و Q ترکی را اضافه کنید. حذف طرح‌بندی‌های غیرضروری صفحه‌کلید از ورود اشتباه حروف جلوگیری می‌کند.

نصب تمیز کی لازم است و کی لازم نیست؟

هر کندی‌ای نیاز به نصب تمیز ندارد. ابتدا استفاده از دیسک، برنامه‌های راه‌اندازی و به‌روزرسانی درایورها را بررسی کنید. اگر این‌ها مشکل را حل نکردند، نصب تمیز در موارد زیر منطقی است:

  • سیستم بارها صفحه‌ی آبی نشان می‌دهد و به‌روزرسانی درایورها مشکل را حل نمی‌کند.
  • قصد فروش یا تحویل رایانه را دارید.
  • یک SSD جدید نصب کرده‌اید و سیستم‌عامل را از صفر روی آن می‌سازید.
  • پس از آلودگی به بدافزار می‌خواهید با خیال راحت شروع کنید.
  • می‌خواهید از سیستمی پر از نرم‌افزار سازنده که سال‌ها رها شده خلاص شوید.

پس از نصب، به برنامه‌های Office هم نیاز خواهید داشت. برای مجموعه‌ی Office دارای لایسنس می‌توانید گزینه‌هایی مانند Office 2024 را بررسی کنید و پس از نصب، مراحل به‌روزرسانی و فعال‌سازی را از روش رسمی انجام دهید.

یک برنامه‌ی عملی پشتیبان‌گیری

رایج‌ترین اشتباه پیش از نصب این باور است که «فایل‌های مهم من در پوشه‌ی Documents هستند». اما پروفایل مرورگر، ذخیره‌ی بازی‌ها، آرشیو ایمیل، میان‌برهای دسکتاپ و تنظیمات برنامه‌ها در پوشه‌ی AppData و جاهای دیگری ذخیره می‌شوند. یک برنامه‌ی منظم می‌تواند این باشد: پوشه‌های کاربری (Documents، Pictures، Desktop، Downloads، Music، Videos) را همان‌طور که هستند روی یک دیسک خارجی کپی کنید. مرورگر را با حساب خود همگام کنید تا نشانک‌ها و رمزها در ابر ذخیره شوند. اطلاعات لایسنس برنامه‌هایی را که استفاده می‌کنید و خروجی تنظیمات آن‌ها را در یک پوشه‌ی جدا نگه دارید. در پایان، چند فایل کپی‌شده را باز کنید تا مطمئن شوید سالم‌اند؛ پیش از آنکه ببینید پشتیبان قابل خواندن است، دیسک را پاک نکنید.

پرسش‌های متداول

آیا نصب تمیز لایسنس را پاک می‌کند؟

خیر. لایسنس فایلی نیست که حذف شود؛ رکوردی روی سرورهای مایکروسافت است. اگر همان نسخه را روی رایانه‌ای نصب کنید که قبلاً فعال بوده، معمولاً پس از اتصال به اینترنت فعال‌سازی خودکار انجام می‌شود.

در نصب، کدام پارتیشن‌های دیسک را باید حذف کنم؟

فقط پارتیشن‌هایی را حذف کنید که Windows قدیمی روی آن‌ها بود. اگر دیسک یا پارتیشن دومی دارید که داده‌هایتان در آن است، به آن دست نزنید. اگر مطمئن نیستید، آن دیسک را هنگام نصب فیزیکی جدا کنید.

چرا فلش USB در فهرست بوت دیده نمی‌شود؟

معمولاً علت تنظیمات Secure Boot، CSM یا پشتیبانی USB است. فلش را به پورت USB دیگری (ترجیحاً پنل پشتی و USB 2.0) وصل کنید و مطمئن شوید بوت از USB در تنظیمات UEFI فعال است.

نصب چقدر طول می‌کشد؟

در یک رایانه‌ی جدید با SSD، کپی‌کردن و راه‌اندازی اولیه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد. با افزودن به‌روزرسانی‌ها و درایورها، کل زمان ممکن است به یک ساعت برسد.